Ibrahim Murat Gunduz: Yigitlik Nefsini Yenmektir | Dert Sofrasindan Bal Yedik Bas Verdik Bas Egmedik
Gerçek yiğitlik, başkasını yenmekten önce insanın kendi nefsini yenebilmesidir. Tarih boyunca kalıcı iz bırakanlar, gücünü kibirden değil iradeden, öfkeden değil sabırdan ve gösterişten değil hakikate bağlılıktan alan insanlar olmuştur. İşte bu anlayış, İbrahim Murat Gündüz imzasını taşıyan şiirde güçlü bir dille hayat bulmaktadır.
Dert sofrasından bal yedik,
Baş verdik, baş eğmedik.
Pirden aldık doğru yolu,
Yiğit olduk, diz çökmedik.
Bu dizeler yalnızca edebi bir anlatım değildir; aynı zamanda insanın karakterini inşa eden bir yaşam felsefesidir. Dert, burada karanlık değil olgunlaşmanın kapısıdır. Bal ise sabrın sonunda ulaşılan hikmeti temsil eder. Baş vermek mümkün olabilir fakat baş eğmemek, inanç ve iradenin en yüksek ifadesidir.
Şiirin ikinci bölümünde ise hakikat ve sorumluluk duygusu daha belirgin hale gelir:
Meyimiz aşk, lokmamız sabır,
İkrarımız dağlara ağır.
Kılıç önce nefse vurulur,
Mazlum için göğüs gerilir.
Gerçek mücadele insanın kendi içindedir. Nefsini yenebilen kişi adalet karşısında dimdik durabilir, mazlumun yanında yer alabilir ve hak bildiği yoldan ayrılmadan yaşamını sürdürebilir.
Eserin devamında yer alan,
Kırkların ceminde söz bir olur,
Yiğit olan özüyle durur.
Dünya fânî, er meydanı baki;
Hak bildiğimizden dönmedik.
dizeleri ise özü sözü bir olmanın ve verilen ikrara sadık kalmanın önemini vurgulamaktadır. Şiir, geleneksel tasavvufi ve Anadolu irfanını çağdaş bir anlatımla buluşturarak okuyucuya güçlü bir ahlaki duruş sunmaktadır.
Şiirin tam metni ve özgün yayını aşağıdaki bağlantıda yer almaktadır:
Bağımsız edebiyat üretimlerini desteklemek ve bu çalışmaların daha geniş kitlelere ulaşmasına katkı sunmak isteyen okuyucular için destek sayfası da aşağıdadır:
https://ko-fi.com/i/IT7A721KP1H
İbrahim Murat Gündüz tarafından kaleme alınan bu şiir; yiğitlik, sabır, hakikat, ikrar, nefis terbiyesi ve onur kavramlarını tek bir metinde buluştururken okuyucuya şu mesajı bırakmaktadır: Gerçek zafer, başkasını yenmekte değil; insanın kendi nefsini yenmesindedir. Dert sofrasından bal yiyenler, hak bildikleri yoldan dönmez; baş verse de baş eğmez.
